“Vooral uit momenten van rust. Ik zit veel in de auto, zeker als ik training geef in Vlaanderen. Dat zijn de momenten waarop ik dingen verwerk en creatieve processen op gang komen. Soms is het beter om even afstand te nemen, dan komen de inzichten vanzelf.”

“Mijn tijd gaat vooral naar mijn werk en gezin. Daartussen probeer ik fit te blijven, liefst met avontuurlijke sporten zoals top rope klimmen. Daarnaast blijf ik graag leren: van psychologie tot Chinees. Mijn hobby is kennis vergaren.”

“Geen idee. Zelfs toen ik mijn verpleegkundeopleiding afrondde, wist ik het nog niet. Pas toen ik vier jaar als verpleegkundige werkte, begon psychologie te kriebelen. En nu? Nu twijfel ik soms of ik nog filosofie wil studeren (lacht).”

“Ik heb niet echt een idool, maar als ik erover nadenk, zou het een singer-songwriter zijn. Bob Dylan bijvoorbeeld. Iemand die niet alleen mooie teksten schrijft, maar je ook raakt. In songteksten zie je vaak de evolutie van een mens: van tiener naar volwassene, van individu naar ouder. Als assessment psycholoog vind ik die evolutie fascinerend.”

“Voor ik in de auto stap, moet ik twee koppen koffie hebben. Dat is puur uit veiligheidsoverwegingen (lacht). Verder ben ik niet routinematig, maar in de auto luister ik steevast naar muziek uit de jaren ‘60 en ‘70 of een luisterboek -.”

“Als iemand me een goede boektitel aanraadt, koop ik hem meteen. Gevolg: een kast vol ongelezen boeken.”

“Ik waardeer de collegiale steun enorm. Als iets niet lekker loopt, bel ik een collega. Er is altijd iemand met ervaring om mee te sparren. En dan zijn er de Perco-meetings: intensief, maar ontzettend waardevol. De kennisdeling en bereidheid om elkaar te helpen, zelfs met volle agenda’s, maken het bijzonder.”