“Uit het alledaagse leven. Gewoon even wandelen door de stad of de natuur: daar kan ik heel veel inspiratie uithalen. Als kunst- en fotografieliefhebber ga ik ook heel graag naar musea. Het FOMU in Antwerpen en het Fotomuseum in Den Haag zijn aanraders!” 

“Fotografie, uiteraard. Daarnaast vind ik motorrijden de ultieme ontspanning. Meestal combineer ik die twee, dan rij ik met de moto naar een plek om er te fotograferen. Ik ga ook vaak wandelen en train daarbij specifiek voor lange afstanden. In 2024 liep ik – samen met een collega van Perco - voor de eerste keer de Dodentocht mee. Een zalige ervaring!”

“Chirurg of dierenarts. Het is iets helemaal anders geworden (lacht).” 

“Een idool heb ik niet, maar vanuit mijn interesse voor fotografie kijk ik op naar Irving Penn. Hoe hij speelt met licht in zijn beelden is iets bijzonders.”

“Ik heb geen bewuste rituelen, maar elke ochtend neem ik de tijd om het nieuws te lezen en Spaans te oefenen op Duolingo. Ooit komt het er wel van om Spaanse lessen te volgen, maar voorlopig blijft het bij korte smartphonesessies (lacht).”

“Ik ben gek op veren en pluimen. Als ik tijdens een wandeling een mooie veer zie, dan kan ik het niet laten die mee te nemen. Ooit heb ik in de dierentuin aan de parkwachters gevraagd of ze een veer uit een kooi konden halen, want “mijn dochter vindt die zo mooi”. Je kan je wel inbeelden hoe mijn kids met hun ogen rolden. Maar ik heb de veer wel gekregen! Ook bijzonder: ik hou helemaal niet van paprika. Maar voor de cameralens is het wél een prachtig object, zoals Edward Weston laat zien in zijn beroemde foto Pepper No. 30.”

“Perco is een heel fijne werkomgeving, en dat komt zeker door de aangename collega’s die heel open communiceren. Bovendien krijg ik ook alle vrijheid om mijn taken zelf in te plannen. Dat vertrouwen is goud waard.”